Η Κυβέρνηση δυστυχώς συνεχίζει ακάθεκτη στον επικίνδυνο δρόμο ανευθυνότητας και καιροσκοπισμού που έχει χαράξει τους τελευταίους μήνες.

Μετά το «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» πέρυσι, το «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» το καλοκαίρι, πέρασε σε ένα νέο εκβιαστικό δίλημμα «Ευρώ ή δραχμή».

Εμείς, όχι μόνο αποτρέψαμε το τζόγο σε βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού από την ξαφνική κρίση «δημοκρατικότητας» του Πρωθυπουργού, αλλά αναδείξαμε την ακραία όψη του αυθεντικού του προβλήματος: «εγώ στην εξουσία ή όχι», στο οποίο ο Ελληνικός λαός έχει προ πολλού έτοιμη την απάντηση.

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι πήγε και είπε στην κα. Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί στις Κάννες, μόνο υποπτεύομαι. Πάντως, όσα λάθη κι αν έχουν κάνει και εκείνοι, αν ο Πρωθυπουργός έχει τρελάνει μια φορά εμάς, τους πολίτες, την ίδια του την Κοινοβουλευτική Ομάδα (ψηφίστε με για να παραιτηθώ;!), φανταστείτε τι γίνεται έξω. Επομένως, υιοθετούν σκληρή στάση αφού αυτοί δεν είναι διατεθειμένοι να παίξουν παιχνίδια με τη χώρα τους, όπως ο κ.Παπανδρέου με τη δική μας.

Η διάσταση της συγκεκριμένης πολιτικής συμπεριφοράς είναι γνωστή. Εσωτερική πολιτική κατανάλωση και έξω γαία πυρί μιχθήτω.
Η Ευρώπη έχει παρασυρθεί σε ένα δρόμο που απαντά σε μια μεγάλη και ευρεία κρίση, με μια μονοδιάστατη οικονομική αντιμετώπιση λιτότητας.

Όμως το κοινό πρόβλημα δεν θα λυθεί, καταρχήν όσο τα επιμέρους τμήματα του ευρωπαϊκού παζλ δεν μπορούν να συνεννοηθούν. Εκεί είναι το πρόβλημα. Όχι μόνο στο ελληνικό παζλ (θα επανέρθω σε αυτό).

Ο κ.Παπανδρέου έχει φροντίσει να μην επικοινωνεί το Ελληνικό κομμάτι με τα υπόλοιπα. Δεν υπάρχει επαφή ουσίας, ούτε αμοιβαίος σεβασμός. Σε δεύτερο πλάνο, υπάρχει κάποιος από την Ελλάδα, που υπηρετεί πρώτα την πατρίδα μας, και αυθεντικά την Ευρωπαϊκή ιδέα στη συνέχεια, αλλά και δικαιώνεται για τις απόψεις του.

Εκείνος επιχειρεί να τον αντιμετωπίσει –και μέσω Καννών... Με συκοφαντίες. Για να στοχοποιήσει τον Αντώνη Σαμαρά ως το εμπόδιό του, λες και η αξιωματική αντιπολίτευση φταίει που τα έσοδα κατέρρευσαν, οι δαπάνες αυξήθηκαν, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν έγιναν, η διοίκηση παρέλυσε κλπ κλπ.

Στην Ελλάδα όμως ξέρουμε τι συμβαίνει. Και δεν θα περάσει η προπαγάνδα και οι λοιδορίες στο εξωτερικό. Η συνταγή έχει πρόβλημα και αυτό είναι πρόβλημα και για τους εταίρους μας (για εμάς δεν χρειάζεται να το συζητήσω φαντάζομαι). Όμως κάποιος που διαθέτει συνέπεια και αξιοπιστία μπορεί να βρει μια λύση μαζί τους. Για τους Έλληνες.

Είμαστε Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, αλλά εκτός αγορών χάρη στην Κυβέρνηση. Αυτά είναι τα δεδομένα. Αλλά μέσα σε αυτά, υπάρχουν επιλογές, όπως υπάρχουν λύσεις. Το ότι δεν μπορεί να τις βρει και να τις προωθήσει ο κ.Παπανδρέου, δεν σημαίνει πως η χώρα πρέπει να διαλυθεί.

Η Ελλάδα αγωνιά για το μέλλον, όχι μόνο το απώτερο, αλλά και το άμεσο. Οι Έλληνες θέλουν ηγεσία με σχέδιο, ήθος και πυγμή. Δεν έχει δικαίωμα κανείς, με οποιοδήποτε τερτίπι, να τους στερεί το δικαίωμα σε ένα καλύτερο αύριο γιατί πασιφανώς δεν μπορεί να το προσφέρει ο ίδιος.

Χρειάζεται σταθερή αυτοδύναμη κυβέρνηση με αναπτυξιακό σχέδιο. Αν θέλει το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να στηρίξει τις αποτελεσματικές για την πατρίδα πολιτικές -σε αντίθεση με τις πρακτικές του παρελθόντος του- αν θέλει να αποδείξει πως επιθυμεί πραγματικά την πρόοδο και όχι την κομματική πόλωση.