Γεννήθηκα νησιώτης, από πατέρα Χιώτη και μητέρα Σαμιώτισσα, και μεγάλωσα στην Αθήνα με σταθερό σημείο αναφοράς τη Χίο. Η Πισπιλούντα της Αμανής στη βορειοδυτική Χίο, όπου πέρασα τα καλοκαίρια της παιδικής μου ηλικίας, η λιτή γοητεία της Βολισσού, η αυστηρή ομορφιά του τοπίου με θέα στο Αιγαίο και οι προκομμένοι, ανοιχτόκαρδοι και φιλόξενοι άνθρωποι του τόπου έπλεξαν τον κάβο που με έδεσε αμετάκλητα με το νησί.
Ο τόπος μας, για μένα, δεν είναι μόνο αυτός ο προσωπικός δεσμός. Είναι ο τόπος που ανέδειξε μια κοινωνία προοδευτική με ισχυρό αποτύπωμα στην οικονομία, στα γράμματα και στη δημόσια ζωή της χώρας. Ο θαλάσσιος ορίζοντάς του δεν υπήρξε ποτέ όριο για τον Χιώτη, τον Ψαριανό και τον Αιγνουσιώτη. Η θάλασσα τούς δίδαξε τόλμη, πειθαρχία, μέτρο και υπευθυνότητα. Ταξιδεύοντας συνδέθηκαν με τον ευρύτερο κόσμο, ήρθαν σε επαφή με νέες ιδέες και πίστεψαν στην προοπτική ενός ελεύθερου κράτους. Την ίδια στιγμή, η βαριά ιστορική κληρονομιά, με κορυφαίες στιγμές τη Σφαγή της Χίου, το κατόρθωμα του Κανάρη και το Ολοκαύτωμα των Ψαρών, χάραξε βαθιά στις συνειδήσεις τη σημασία της συνέχειας, της θυσίας και της ελευθερίας.
Η θάλασσα και η ιστορία άφησαν ισχυρό αποτύπωμα και στον πολιτισμό: στο Κάστρο της Χώρας, στον Κάμπο με τα περιβόλια και τα αρχοντικά του, στα Καστροχώρια του νότου, στον Ανάβατο, στη Νέα Μονή, στη βυζαντινή κληρονομιά, στον Κοραή ως κορυφαία μορφή του Ελληνικού Διαφωτισμού. Στην ίδια συνέχεια ανήκουν και τα μοναδικά προϊόντα – η μαστίχα, τα εσπεριδοειδή, το κρασί, το ούζο, το μέλι, τα τυριά και τα αρωματικά βότανα – που συνδέουν τη γη με την παραγωγή, την κοινότητα με την παράδοση και το παρελθόν με το παρόν. Πάνω απ’ όλα, όμως, ο τόπος μας είναι οι άνθρωποί του, που δεν χάνουν ποτέ τον δεσμό τους με τη γενέθλια γη. Αυτό είναι και το βαθύτερο γνώρισμά του: ότι γεννά μια αίσθηση αναφοράς που δεν φθείρεται από την απόσταση.
«Η Χίος μπορεί περισσότερα» υπήρξε το πρώτο προεκλογικό μου σύνθημα, γιατί απέδιδε την πεποίθηση ότι ο τόπος, εκτός από παρακαταθήκες, διαθέτει ουσιαστικά πλεονεκτήματα για μια ανθεκτική, σύγχρονη και κλιματικά ουδέτερη ανάπτυξη, που να τον καταστήσει σημείο αναφοράς: τη ναυτική του παράδοση και την παγκόσμια υπεροχή του στη ναυτιλία, την ισχυρή επιχειρηματική του κουλτούρα, το ευρύ δίκτυο της διασποράς, το Πανεπιστήμιο ως πυλώνα γνώσης, έρευνας και καινοτομίας, το ιστορικό και πολιτιστικό του απόθεμα, προϊόντα με ταυτότητα και διεθνή μοναδικότητα, αλλά και τη στρατηγική γεωγραφική του θέση στο ευρωπαϊκό άκρο, απέναντι από τη Μικρά Ασία, πάνω σε ένα νευραλγικό θαλάσσιο πέρασμα που συνδέει τη Μεσόγειο με τη Μαύρη Θάλασσα – μια θέση που μπορεί να τον αναδείξει σε πύλη μεταφορών, εμπορικής διασύνδεσης και παροχής σύγχρονων υπηρεσιών. Η φιλοδοξία αυτή δεν είναι υπερβολική. Είναι η φυσική συνέπεια των δυνατοτήτων του τόπου να καταστεί ελκυστικός για εργασία, επένδυση και ποιοτική ζωή, εφόσον στηριχθεί σε συνεκτική στρατηγική, ενιαίο και θεσμικά κατοχυρωμένο σχήμα διακυβέρνησης και τις αναγκαίες πολιτικές προϋποθέσεις.
Η ναυτιλιακή βιομηχανία οφείλει να κατέχει κεντρική θέση στη στρατηγική. Το εντυπωσιακό μέγεθος της τοπικής πλοιοκτησίας, με περίπου 2.500 ποντοπόρα πλοία, ο μεγάλος αριθμός ενεργών και συνταξιούχων ναυτικών, καθώς και οι δημόσιες και ιδιωτικές δομές ναυτικής εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων, συγκροτούν ένα μοναδικό πλεονέκτημα, το οποίο ενισχύουν παράγοντες, όπως το θεσμικό πλαίσιο για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, η αύξηση της εξ αποστάσεως εργασίας, η σχεδιαζόμενη ηλεκτρική διασύνδεση της Χίου, η ολοκλήρωση και λειτουργία του νέου αεροδρομίου και η σταδιακή αναβάθμιση των υποδομών φιλοξενίας. Όλα αυτά μπορούν να μετασχηματίσουν τον τόπο μας σε ισχυρό ναυτιλιακό κέντρο περιφερειακής εμβέλειας, σε συμπληρωματική σχέση με τον Πειραιά, αλλά και σε διεθνοποιημένο κόμβο πολύ-επίπεδης εκπαίδευσης, έρευνας και ανάπτυξης, με επίκεντρο τις ναυτικές και ναυτιλιακές επιστήμες. Αντίστοιχη στρατηγική απαιτείται για τα τοπικά προϊόντα. Η μαστίχα, τα εσπεριδοειδή, οι ιχθυοκαλλιέργειες, αλλά και νέα καινοτόμα προϊόντα της γης και της θάλασσας μπορούν να αποκτήσουν πολύ υψηλότερη προστιθέμενη αξία, εφόσον συνδεθούν συστηματικά με την έρευνα, την τυποποίηση, τη διεθνή προώθηση με μια σοβαρή περιφερειακή πολιτική εξαγωγών. Το ίδιο ισχύει και για τον τουρισμό. Η Χίος δεν έχει ανάγκη από μια άμορφη και μιμητική τουριστική ανάπτυξη, αλλά από ένα σύνθετο και αυθεντικό πρότυπο: φυσιολατρικό, πολιτιστικό, πεζοπορικό, γαστρονομικό, θρησκευτικό, εκπαιδευτικό και θαλάσσιο, που θα αξιοποιεί την ύπαιθρο, τα χωριά, τις άδειες κατοικίες, τα ιστορικά μνημεία και τη μοναδική φυσιογνωμία των τριών νησιών, καθένα από τα οποία διαθέτει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα.
Απαραίτητη είναι επίσης μια ολοκληρωμένη στρατηγική για το δημογραφικό και την αναζωογόνηση των χωριών, που θα εντάσσει οργανικά στο συνολικό αναπτυξιακό όραμα του τόπου παρεμβάσεις και επενδύσεις στην κατοικία, κίνητρα για τους νέους, σύγχρονες υπηρεσίες, συνδεσιμότητα, δυνατότητες απασχόλησης και νέες μορφές εργασίας. Ιδιαίτερη μέριμνα απαιτεί η Αμανή. Η γεωγραφική της ιδιαιτερότητα, το διάσπαρτο οικιστικό της δίκτυο, οι δυσκολίες προσβασιμότητας, η δημογραφική πίεση και η ανάγκη προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού της κεφαλαίου επιβάλλουν έναν ειδικό χωρικό σχεδιασμό, που θα την αντιμετωπίζει ως λειτουργική ενότητα, με τη Βολισσό ως βασικό κόμβο, και θα συνδυάζει την ενίσχυση των υποδομών, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την πληθυσμιακή αναζωογόνηση και την ήπια ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη, όμως, δεν κρίνεται μόνο από τα μεγάλα σχέδια, αλλά και από την ποιότητα της καθημερινής ζωής. Η πόλη οφείλει να απαλλαγεί από κάθε σημάδι παρακμής, ενώ οι βασικές λειτουργίες – η καθαριότητα, το εσωτερικό οδικό δίκτυο, οι μετακινήσεις, η στάθμευση και η παροχή υπηρεσιών – πρέπει να ανταποκρίνονται τόσο στις σημερινές όσο και στις μελλοντικές ανάγκες.
Τίποτε από αυτά δεν μπορεί να γίνει χωρίς εμπιστοσύνη ανάμεσα στην τοπική κοινωνία, την αυτοδιοίκηση, την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, την επιστημονική κοινότητα, την επιχειρηματικότητα, τους νέους και τη διασπορά. Αυτή είναι η ουσιαστική προϋπόθεση για την πρόοδο του τόπου μας και ταυτόχρονα ευθύνη όλων των Χιωτών, των Ψαριανών και των Αιγνουσιωτών, όπου κι αν βρίσκονται.
